Trzy różne poziomy ustaleń
Oględziny zewnętrzne
Stan przewodu, wtyczki, obudowy, drzwi, uszczelek i dostępnych połączeń. Wpisuj tylko cechy rzeczywiście sprawdzone oraz stwierdzone ślady wilgoci lub uszkodzeń.
Badanie działania
Próba uruchomienia, odczyt komunikatu lub sprawdzenie konkretnej funkcji powinny mieć odnotowany rezultat. Nie wykonuje się prób, gdy stan urządzenia stwarza ryzyko.
Diagnostyka części
Wnioski dotyczące pompy, grzałki, modułu czy czujnika powinny wynikać z odpowiednich pomiarów, testów lub sprawdzenia podzespołu, a nie jedynie z nazwy objawu.
Stan potwierdzony i stan nieustalony
Opisuje konkretną lokalizację i stan, który można potwierdzić podczas oględzin.
Uczciwie zapisuje granicę rozpoznania. Nie zastępuje jej dowolna sugestia o uszczelce lub zaworze.
Co powinno towarzyszyć wynikowi sprawdzenia?
Co faktycznie sprawdzono?
Wykaz badań i oglądanych elementów powinien być konkretny. Sam zapis „sprawdzono urządzenie” nie ujawnia, czy badano instalację wodną, elektryczną, mechaniczną czy sterowanie.
W razie ograniczonego dostępu można wskazać, czego nie dało się zbadać.
Kto ustalił i na jakiej podstawie?
Do ustalenia technicznego dopisz datę, wykonawcę oględzin, odnotowany wynik oraz zalecane dalsze czynności. Przekazana przez klienta relacja powinna pozostać osobnym elementem zapisu.
Wynik diagnozy i wstępna wycena to także dwa odrębne ustalenia.
Ograniczenia oględzin
Jeżeli urządzenie nie było demontowane, nie przeprowadzono pomiarów albo nie udało się powtórzyć objawu, warto zapisać to wprost. Brak potwierdzenia przyczyny jest bardziej precyzyjny niż wskazanie podzespołu bez podstaw.
Po ustaleniu zakresu możliwej naprawy pozostaje rozdzielić kosztorys od rzeczywistych wydatków.
Koszty awarii