Pojęcie w praktyce
Luka, której nie widać w pojedynczych elementach
Czasem wszystkie części systemu działają poprawnie osobno, a rezultat nadal jest błędny. Problem może znajdować się w warstwie pomiędzy nimi: w przekazaniu informacji, odpowiedzialności, kolejności lub oczekiwanym formacie.
Sprawne części nie gwarantują sprawnego przepływu
Jeżeli każdy etap potwierdza, że wykonał swoje zadanie, warto przestać sprawdzać same etapy i przyjrzeć się przekazaniom. Luka często pojawia się tam, gdzie jedna strona kończy odpowiedzialność, a druga zakłada, że dostała coś więcej niż faktycznie przekazano.
Typowy objaw to powtarzające się pytanie „kto miał to zrobić?” albo dane, które istnieją, ale nie trafiają do miejsca decyzji.
Jak znaleźć brakującą warstwę
Najlepiej przejść cały przepływ od początku do końca i przy każdym przejściu zapisać: co jest przekazywane, w jakiej formie, komu i po czym odbiorca poznaje, że może działać dalej. Miejsca bez jednoznacznej odpowiedzi są kandydatami na lukę.
Nie zawsze trzeba dodawać nowy proces. Czasem wystarczy jedno pole, sygnał zakończenia albo jasne przypisanie odpowiedzialności.
Brak może być celowy
W niektórych systemach celowo pozostawia się luźną przestrzeń na decyzję człowieka, interpretację lub elastyczność. Taka luka nie jest błędem, jeśli jej rola jest znana i ktoś rzeczywiście ją obsługuje.
Problem zaczyna się wtedy, gdy system zachowuje się tak, jakby warstwa istniała, choć nikt jej nie realizuje.